Bir Garip Deneme

Bazı dönemlere ait simge fotoğraf ve görüntüler vardır. On yıldan, yirmi yıldan geriye o birkaç fotoğraf karesi veya görüntü kalır. Bunlar o yılları ve yaşananları tamı tanıma özetler ve hafızalara kaydeder.

Mesela 28 Şubat dönemine ait böyle bir karede kadın polisi, bir kadının başörtüsüne asılmış çekiyorken görürüz.

Aynı dine mensup, aynı ülkenin vatandaşı iki kadından biri devletin üniformasını kuşanmış halde diğerinin “şahsiyet”ine saldırırken çekilmiştir fotoğraf.

Kenan Evren döneminin bariz fotoğrafı mesela, “gözaltı ve işkence”dir.

Yıllar geçtikçe, önce hayal kırıklığına, ardından hukuksuzluğa evrilen, derken zulme ve basbayağı zorbalığa dönüşen AKP döneminden geriye hangi simgeler kalacağını hiç düşündünüz mü?

İlk 10’da yer alacak kareler arasında 15 Temmuz gecesine ait olanı herhalde başta gelir.

Roboski Katliamı’nın yürekleri dağlayan o karlı, battaniyeli fotoğrafını unutmak mümkün mü?

Failleri Ankara’nın derin dehlizlerinde kaybolmuş Hrant Dink cinayeti de, listede kendine yer bulacaktır sanırım.

Muhakkak bir şantiye fotoğrafı veya sözümona ‘Yeni Türkiye’nin beton ormanlarından bir kare.

Birikim Dergisi’nin 270. sayısının efsane kapağı da olabilir: “İnşaat Ya Resulullah”

Listeye girebilecek bir fotoğraf ile bir görüntü birkaç gün önce Konya ve Adana’dan geldi. Öyle zannediyorum ki hafızalardan kolay kolay silinmeyecek.

KHK ile kapatılan Çağdaş Hukukçular Derneği’nin Başkanı, muhalif avukat ve hukukçu Selçuk Kozağaçlı’yı, babasının mezarı başında bileğinden kelepçelenmiş vaziyette toprağa dokunurken gösteren bir fotoğraf…

Türkiye’deki “düşmanlığın” her türlü hukuk ilkesini ezip geçtiğinin, İnsan’ın insan oluşuna, acısına, onuruna, izzetine, örf-adet-gelenek ve göreneklere, insanın kutsalına, en temel hakkına saygı duyma gereğini dahi yerle bir ettiğini gösteren saygısızlığın fotoğrafı…

Kozağaçlı mahkeme için başka bir ülkeden ve üstelik savaş bölgelerinden güçlükle geçerek Türkiye’ye gelmiş ve “kaçma şüphesine binaen” tutuklanmış biri. Böyle birinin babasının cenazesinde, mezarı başında kaçma ihtimali yüzde bir bile olsa, kelepçe takmadan da güvenlik sağlanabilir herhalde. Mesele kaçma şüphesi veya güvenlik olsa…

Bu utanç fotoğrafını çeken kim, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin yakasına yapıştıran kim? Siz kimin itibarını sağlıyor, kimin itibarını sarsıyorsunuz?

Talimat verenlerin veya uygulayanların yüzleri hiç mi kızarmadı, merak ediyorum. “Yahu, ayıptır, bu kadar da olmaz” diyen bir iç ses de mi duymadılar?

Bu fotoğraf ne şimdi? Devletin güç gösterisi mi yoksa acziyet belgesi mi? Elbette ikincisi. Herkes kendine yakışanı yapar, öyle değil mi? Birilerinin içinin yağı eriyor gibi görünüyor. Esasen bu milleti utandırmaktan, seviyeyi iyice ama iyice düşürmekten başka bir şey yapmıyorlar.

Alparslan Kuytul’a Adana’da, evinin balkonunda konuşurken yapılan da ibretlikti. Devlet’i yöneten “ölümlülerin” zulmünün ve kibrinin seviye tespit sınavı gibiydi yaşananlar. Öte yandan zulme dilsiz, kör ve sağır kesilen kesimler için de yine acıklı bir performanstı sergilenen.

Allah için adil şahitler olma mesuliyetini Allah biz Müslümanlara değil de evcil hayvanlara mı yükledi acaba diye sormadan geçmeyelim.

Devlet, hiçbir surette şiddete başvurmamış, ısrarla ve sabırla yasalara bağlı kalan insanlara karşı tahrik edici tavrını polisler eliyle sürdürüyordu. Nihayet en yüksek seviyeye çıkarttı.

Kuytul’un evi sanki terör örgütüne ait bir hücreymiş de içerde teröristler varmış gibi polis otoları ve onlarca polisle üç gün boyunca abluka altına alındı.

Sebep?

İftiralardan müteşekkil bir iddianame ve hukuk dışı kararlarla bir yıl boyunca haksız biçimde tutuklu kalan bir hoca nihayet serbest kaldı da evine dönüyor diye.

Dahası?

Dahası, kendine gönül veren vatandaşlar onu karşılayacak, bir “geçmiş olsun, hoş geldin- hoş bulduk” merasimi yapılacak.  

Ne oldu?

Bolu’dan çıkıp Adana’ya gelene kadar asker ve polislerce sürdürülen takip ve taciz ve engellemelerden sonra evine varan, vakfı haksız yere kapatılan, vakıf mallarına el konulan başkan, balkondan misafirlerine, takipçilerine seslendi.

Devlet’in zorbalığının ve acziyetinin resmi işte o esnada çekildi. Alparslan Kuytul konuşurken sokağa yığılan polis otoları, hep birlikte siren sesleri çalarak hakkı söyleyen adamın sesini bastırmaya çalıştılar.

Yetkili memurlarda veya onlara talimat verenlerde kaybolan sadece hak hukuk bilinci değil. “Basiret” de kayıplara karışmış görünüyor çoktandır.

Alparslan Kuytul 3 gün boyunca avukatlarıyla savunma yaptıktan sonra tahliye olmuştu. Hakkı söylemeye, zulmü ve zulmedenleri eleştirmeye devam ettiği için derhal gözaltına alındı ve tutuklanıp geldiği yere, Bolu F Tipi Cezaevine gönderildi. Düğmeye basılması ve tutuklanması 24 saatten değil 12 saatten kısa sürdü.

Hak söz konusuyken kaplumbağa hızı, haksızlık söz konusuyken ışık hızı!

Bu arada eşi Semra Kuytul da yine, yeniden gözaltına alındı. Artık “eşidir” diye değil “sünnettir” diye haftada bir rutin olarak gözaltına alırlarsa şaşırmayız.  

Tüm bu garabetler seçkisinden geriye devletin “deneme” çalışması kaldı. Adana Emniyeti şöyle bir “deneme” yaptı:

“Acaba biz bir insanın evinin önüne polis otoları ve onlarca polis yığsak, uzun namlulu silahlarla gece gündüz nöbet tutan polisler olsa, mahalleliye eziyet etsek, çoluğu çocuğu korkutsak, ortamı gersek, üstelik bu “olay yeri” sahnesini üç günden fazla süre sahnelesek, siren sesleri ile ortalığı inletsek, itiş kakış yaşatsak, elde telsizlerle birileri yüksek sesle sağa sola talimatlar verse, gövde gösterisi yapsak, işgal topraklarında devriye geziyor edaları da eşlik etse, buradan bir “terör örgütü” algısı oluşturabilir miyiz?”

“Olur, A Haber’e ağızları sulandıracak bir malzeme olur!”

Boşa bir deneme. Milletin vergilerini böyle boş işlere, gereksiz mesailere harcıyorlar. Bu hukuka uygun mu, helal olur mu? Soran yok nasıl olsa.

Bosna’nın bilge lideri Aliya İzzetbegoviç “Düşmanlarımıza karşı tek bir borcumuz var: Adalet” demişti.

Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin düşman bellediği kişi ve kesimlere adalet borçlu olmadığını gördük, görüyoruz. Bu ülkede Hukuk’un halen daha içselleştirilmediğini, sadece “düşman” pataklamaya yarar bir sopa olarak kullanıldığını gördük, görüyoruz.

Kendini bu yolda kullandıranlara yazık oluyor. Hem bu dünyalarını hem de ahiretlerini ziyan ediyorlar. Yarın bu ülkenin evlatlarının yüzüne bakamayacaklar.     

İzzet ve şerefi doğru yerde aramak lazım… Devletler değil, mevkiler makamlar değil insanlar Allah’a hesap verecek.

Hak mücadele verenler kazanır, Allah şahittir, tarih onları yazar. Zulmedenler, zulme taşeronluk edenler ve bu kuru gürültüye eşik edenler elbette silinip giderler.

Alparslan Kuytul Ziyareti

Dün yine Bolu F Tipi Cezaevi’ndeydik.

Adalet beklentileri boşa çıkmış “28 Şubat Mahpusları”nın yanı sıra 131 gündür tutuklu bulunan Alparslan Kuytul’la görüştük.

Furkan Vakfı Davası adı altında aydınlatılması gereken hadiseleri kamuoyu ile paylaşmak gerekli. Zira iki üç gazeteci ve birkaç internet sitesi hariç, neredeyse bütün basın yayın kuruluşları, bilerek ya da bilmeyerek, yalan-yanlış haberler yaptılar. Allah rızası üzerine inşa edilmiş İslami bir yapıyı çökertmek amacıyla saldıranlara katılmış oldular.

Hakikati inkâra şartlanmış olanların algı operasyonu ne yazık ki başarılı bir şekilde sürüyor. Müslümanlar aynı delikten bir kez daha, bir kez daha, bir kez daha ısırılıyorlar.

Yalan rüzgârları esiyor, iftiralar gırla gidiyor. Bu toz duman içinde hakkın şahitliğini yapmanın ve Hukuku yardıma çağırmanın elzem olduğuna inanıyorum.

Yarınlarda, “Müslümanların Dreyfus Davası” olarak anılabilecek Furkan Vakfı Davası’na bir bakalım derim. Bugüne dek cereyan eden hadiselerin kısa bir özetini şöylece vereyim:

  1. 30 Ocak 2018’de, sabah 05.15’te evine baskın düzenlenen Furkan Vakfı başkanı Alparslan Kuytul gözaltına alındı.
  2. 2014 yılı itibariyle konferansları hukuka aykırı biçimde engellenen Adana merkezli Furkan Vakfı’na 2 Şubat 2018’de kayyım atandı.
  3. Furkan Vakfı Başkanı Alparslan Kuytul 8 Şubat 2018’de tutuklandı ve Bolu F Tipi Cezaevine nakledildi.
  4. Ankara, Malatya ve Antep merkezli Furkan İlim Ve Hizmet Derneği 5 Şubat 2018 tarihinde faaliyetten men edildi. Bu dernekler ve 13 temsilcilik halen kapalı.
  5. Furkan Vakfı’na gönül vermiş insanlara ait 17 ev 5 Mart 2018 tarihinde mühürlendi. Halen mühürlü olan evlerin 15’i öğrenci, 2’si ise aile evi… İki aile, çoluk çocuk sokağa atıldı.
  6. Öğrenci evlerinden dolayı, “kaçak yurt faaliyeti yapıldığı” gerekçe gösterilerek Furkan Vakfı’na 240.000 TL para cezası kesildi.   
  7. Kayyım atanan Furkan Vakfı’nda bulunan, vakfa ve vakıf gönüllülerine ait toplamda 200.000 TL değerindeki dijital malzemeler 8 Mayıs 2018 tarihinde vakıf binasına giren hırsızlarca çalındı.
  8. Furkan Vakfı Başkanı ve dört arkadaşı 10 günlük gözaltının ardından 131 gündür tutuklu. Toplamda 43 kişi gözaltına alındı. Hâlihazırda 9 kişi farklı tarihlerden bu yana tutuklu bulunuyor.

Furkan Vakfı ve bağlılarına reva görülen muamelenin hukuki değil siyasi olduğu konusunda ilgili ve bilgili kişilerin şüphesi yok. Yasa dışı talimatlar uçuşuyor ortalıkta.

İlk 75 gün ağır bir tecrite mahkûm edilen, iradesi kırılıp teslim alınmaya çalışılan Alparslan Kuytul’a yapılanın tam adı “işkence”dir.

Alparslan Kuytul’un avukatı Adem Tural, “tek başına bir koğuşta tutuklu bulunan müvekkilinin yanına anlaşabileceği koğuş arkadaşları verilmesini ve diğer tutuklulara tanınan haklardan müvekkilinin de faydalanmasını” talep etti. Bolu İnfaz Hâkimliği bu talebi reddetti. Gerekçenin esası şu:

“Şüpheli Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma ( DAEŞ, PKK/KCK, FETÖ/PDY ve EL KAİDE) silahlı terör örgütlerine yardım ettiği iddiası ile tutuklanma istemi ile sulh ceza hâkimliğine sevk edildiği…”

Alparslan Kuytul’un birbiriyle alakası olmayan, dahası birbiriyle kanlı bıçaklı bu dört terör örgütüne birden mi üye olduğu, yoksa hangisine veya hangilerine üye olduğu veya yardım ettiği belirtilmiyor.

Elde delil namına herhangi bir şey olsa, dosyaya sunulur, büyük bir iştahla basına servis edilirdi muhakkak. Hukuka bağlılıktan bahsetmek mümkün olmadığından, delile filan da ihtiyaç duyulmuyor. (Böylesi bir pervasızlığın taşıdığı anlam ürkütücüdür.) 

Basını da yargısı gibi iftiralarla “ayartılan” bir ülke burası… Kötülüğün hızla sıradanlaştığı, hukuksuzluğun rutubet gibi yayıldığı bir vaktin dibine çöküyoruz. 

Alparslan Kuytul’u iki ay öncesine göre çok daha iyi gördük. İki aydır, haftada 3 saat için başka bir tutuklu ile bir araya gelmesine müsaade ediliyor. 

21 Mayıs 2018 tarihli yazısında Yıldıray Oğur, Alparslan Kuytul’un “suçu”nu ortaya koymuş: “Halkın Teveccühüne Yön Vermeye Çalışma Suçu.” (“Size öyle bir hadis söyleyeceğim ki daha önce kimse tarafından rivayet edilmemiş!”)

Şu ibretlik tutuklama gerekçesine bakıyorum da, Hukuk’un ne tadı var ne kokusu. İçi boş, plastik meyveler olur ya, işte o kadar doğal!

Sahi, sizce de buram buram “talimat” kokmuyor mu?

Ey Hukuk Fakültesi öğrencileri, ey hâkim adayları, savcı adayları, okuyun da ibret alın. (Ey zabıt kâtipleri, ey mübaşirler, sizler de ibret alın!)

“Türkiye Cumhuriyeti Devletinin muasır medeniyetler ile teknoloji ve ekonomide yarışır hale gelmesi ve toplumsal hoşgörü ve saygı seviyesindeki toplumsal gelişmişlik düzeyinin her geçen gün artması, tesettür yasağının kaldırılması, dini hassasiyetlerinden dolayı giyim ve kuşamı, rengi, cinsiyeti, sakalı, görüşü, mezhebi ve benzeri ayrımlar nedeniyle milletin ve millet vekillerinin kınanmaya dahi uğramadığı günümüzde siyasete yön vermek amacıyla siyasi parti kurarak çeşitli yasal prosedürler ile kayıt alınmak yerine kayıt altına alınmaktan kaçınarak sosyal medya aracılığıyla halkın teveccühüne yön vermeye çalışmanın hayatın olağan akışı ile bağdaşır nitelikte olmadığı, saklanan amaçları aşikar ettiği, menfaat temini amacıyla hareket edildiğini ortaya koyduğu, şüpheli Alparslan Kuytul’un dini hissiyatları ve duyguları kullanmak suretiyle insanların teveccühünü kazanarak kendisine menfaat temin ettiği, bu yolla nüfusunu artırma çabasına girdiği, kısım şüpheli, gizli tanık ve bilgi sahibi beyanlarında bu hususların doğrulandığı, şüpheli Alparslan Kuytul’un tüm bu amaçlarla eleştirilemez ve sorgulanamaz bir şahsiyet olarak ortaya kendisini koyduğu, böylelikle bir kısım şüphelilerde dahil olmak üzere bir çok kişiyi dolandırdığı..”

Bugün bir anket yapılsa, halka sorulsa, “eleştirilemez ve sorgulanamaz bir şahsiyet olarak ortaya kendisini koyan” bir isim söyleyin, diye, sizce hangi isim birinci olur?

Tamam, çok da şey yapmayalım onu! Allah korusun, halkın teveccühüne yön vermeye çalışma suçu işlemiş oluruz, durduk yere.

“Hayatın olağan akışı ile bağdaşır nitelikte” olmasa da, bu yazıya artık nokta koyuyorum.